از بهترین فیلم های روان شناختی بی‌خوابی با بازی درخشان آل پاچینو و رابین ویلیامز،یک فیلم روان‌شناسانه عالیه که به اندازه فیلم هایی که نولان پس از آن ساخت،مهیج نیست و پیچیدگی چندانی هم ندارد اما اینبار،سادگی ساخته نولان آن را نه تنها خسته کننده نمیکند،بلکه حتی مخاطب را با شخصیت بیشتر همراه کرده و باعث میشود تا جنون آن را کامل درک کند.آل پاچینو هم که مثل همیشه عالیه.

فیلمی جالب با بازیگرای خفن فیلم حس خودش رو کامل به آدم منتقل میکرد بازیگرای معروف و حتی بازیگری مثل رابین ویلیامز که کمدی بازی میکرد اینجا جدی بازی کرده در کل خوب بود

نقد فیلم بی خوابی بهترین اثر نولان ♦️ نقد فیلم بی خوابی از کریستوفر نولان کارگردان مهم آمریکا 🌓 هدف وسیله رو توجیه نمی کنه !!! یک فیلم نسبتاً خوب از کریستوفر نولان که به نظر من بین فیلم هایی که من از این کارگردان دیدم(اوپنهایمر،پرستیژ،تلقین،شوالیه تاریکی،میان ستاره ای) این اثر بهترین کار نولان است. کارگردانی نولان در این فیلم خوبه؛ بازی نسبتا خوب آل پاچینو که قطعا وابسته به کارگردانه؛ حالا چرا نسبتا؟! عنوان فیلم بی خوابیه و ما این رو باید در بازی آل پاچینو در بیاریم که به جرعت تا اواسط فیلم خبری از این قضیه نیست و تنها توی دیالوگ هاست که ما متوجه میشیم ایشون بی خوابی داره،حالا یا به دلیل قتلی که دوست نداره بپذیره که گردنشه یا به دلیل اینکه به نور ۲۴ ساعته عادت نداره. ولی در اواخر فیلم شاهکار آلپاچینو رو میبینیم و قشنگ در صحنه میشه متوجه بی خوابی شدید این بازیگر محبوب شد. بازی قاتل هم خیلی خوبه. فیلمنامه این کار خیلی خوبه و نولان هم تونسته به خوبی از پسش بر بیاد و به قولی فیلم نسبتا تعلیق داری خدمتمون ارائه بده. بهترین صحنه فیلم سکانس آخره که حس رو به خوبی به مخاطب انتقال میده. ولی نقطه ضعف هایی هم داره که توی بقیه آثارش هم مشترکه مانند فیلمبرداری اکستریم کلوز آپ!!!!!!!!! نمیدونم مشکل نولان چیه چون دقیقا داخل اوپنهایمر هم همچین ضعفی داشت؛ کلوز آپ های بی مورد که هیچ مفهومی رو به ما نمیرسوند(خیلی در مورد اوپنهایمر صحبت نکنم بهتره!!!) در فیلم یک دیالوگ نظر منو جلب کرد، اینکه هدف وسیله رو توجیه می‌کنه ! در صورتی که این جمله به کل غلطه و با فرهنگ و دین ما در تضاده(میتونید راجع به این جمله تحقیق کنید) در آخر، فیلم فیلم قابل تماشاییه و میتونم به جرعت بگم بهترین اثر نولانه.